Offshore drilling

_pic-web-5

Na de focus op olie in het artikel van twee weken geleden, is er wat extra duiding nodig waarom ik nog een aantrekkelijke opportuniteit zie in het offshore drilling.Ik begrijp de zorgen van enkele lezers door de aanhoudende daling van de olie, en nog specifieker het bloedbad bij de offshore drillers.

Ik zag de laatste weken toegenomen investeringen in aandelen van een offshore driller door fondsen, terwijl de verkoop van de aandelen lijkt af te nemen. Netto is er in elk geval sprake van een stevige instroom. Is het toeval dat we tegelijk ook meer positieve berichten krijgen in de media en op diverse websites? Het gebeurt wel vaker wanneer (voornamelijk Amerikaanse) fondsen hun positie hebben ingenomen, dat ze het waarom ook via allerlei kanalen wereldkundig maken om zo de koers een handje te helpen. Een teken van de bodem?

Daarnaast zagen we ook dat Enesco een bod deed op een concurrent, Atwood Oceanics. Enesco zal de overname volledig financieren met eigen aandelen.

Het komt er dus eigenlijk op neer dat Enesco een goedkoop bedrijf koopt, maar betaalt met duur geld. Beide bedrijven noteren aan ongeveer ⅕ van hun boekwaarde. Dit maakt dat de winst voor de bestaande aandeelhouder van Enesco klein is, een aankoop in cash had beter geweest. Maar de vraag is natuurlijk of Enesco zo’n overname zou kunnen verteren.

Er lijkt nog meer consolidatie op handen. Opnieuw een teken van de bodem?

 

De plaats van olie in de energiemix

Aan de hand van het artikel dat ik schreef over olie leek het misschien dat de schalie-olie een grote bedreiging was voor olie uit de oceanen. Daarom is het nuttig om even dieper in te gaan op het feit dat offshore drilling nog steeds nodig zal zijn.

De olieprijs is vandaag laag door de grote productie en de overschotten.

Van waar komen deze overschotten eigenlijk?

We konden in verschillende rapporten lezen dat de vraag naar olie met 1,6% steeg (vooral uit Europa en India), maar de productie maar met 0,5% toenam. Natuurlijk, als men al te veel produceerde, is dit slechts een inhaalbeweging.

De totale vraag naar energie steeg volgens BP met 1%, wat de helft minder is dan het lange termijn gemiddelde, en wat volgens mij wel eens veroorzaakt kan zijn door technologische verbeteringen.

Een derde van deze energiebehoefte wordt voorzien door olie. Hernieuwbare energie (zon, wind,…) groeide heel sterk, maar is nog maar goed voor 4% van het totale verbruik. Er bestaat geen twijfel over dat dit nog heel sterk zal stijgen ten opzichte van fossiele brandstof en kernenergie, maar ook deze inversteringen vragen tijd.

Schalie-olie is goed voor 5% van het dagelijkse verbruik van olie, dus voor 1,65% van de totale energiebehoefte. Hoewel dat de extra productie van deze olie duidelijk een grote druk op de prijs legt van olie, kunnen we niet van een aardverschuiving spreken in de productie.

Laten we dan ook eens kijken naar het verbruik. In Amerika komt 71% van de vraag naar olie uit de transportsector. Met andere woorden, de dreiging van andere bronnen om auto’s en schepen aan te drijven is behoorlijk groot voor de olie-industrie. Maar ook hier zien we dat niet alles van vandaag op morgen verandert.

De elektrische auto kampt met het probleem van zijn lage bereik en lange laadtijden. Andere brandstofsoorten, zoals waterstof, vraagt een enorme investering in veranderingen van infrastructuur (pompstations,…)

In alle schattingen van experts, zowel gefinancierd door de oliemajors als door onafhankelijken, wordt olie nog steeds bekeken als één van de grootste bronnen van energie voor minimaal de eerste 20 jaar. Daarnaast zie je in deze schattingen ook het gebruik van gas stijgen.

Stel nu nog dat ze met deze schattingen flink verkeerd zitten en dat de technologische vooruitgang iedereen verbaast (het zou niet de eerste keer zijn), dan nog is het erg onrealistisch dat het olieverbruik in de komende tien jaar heel snel zal afnemen.

 

Offshore drilling nog nodig? 

We weten dat de olie nog niet direct zal verdwijnen als energiebron, maar is offshore drilling nog nodig nu schalie-olie goedkoper kan worden geproduceerd?

Met andere woorden, gelooft u dat de olie die wordt gewonnen op het land (traditioneel + schalie) voldoende is om te voorzien in onze energiebehoefte?

Ik geloof dit in elk geval niet.

De prijs van olie is tussen 2014 en 2016 gezakt van 120 naar 27, als een gevolg van een overschot van 1,5 mio vaten per dag.

Dit was een bewuste strategie van de OPEC. Zij hebben in deze periode op volle capaciteit gewerkt zodat de prijs lager ging om zo de schalie-olie uit de markt te duwen. Nu blijkt dat dit niet lukt, zijn ze de productie aan het terugschroeven.

Belangrijker is echter dat een surplus van slechts 1,5 miljoen vaten per dag zorgde voor een prijsdaling van 80%, al werd dit uiteraard mee uitvergroot door de emoties van traders.

Deze 1,5 miljoen vaten lijkt misschien veel, maar dit is geen 2% van de totale productie. Als een overschot van 2% deze prijzen meebrengt, wat zou een tekort van 2% dan veroorzaken?

Offshore boringen zijn momenteel goed voor ongeveer 30% van de totale productie van olie, ofwel een 30 miljoen vaten per dag. Als je ziet wat 2% overschot met de prijs deed, dan begrijp je dat we het ons niet kunnen veroorloven om 30% van de productie te verliezen.

De vraag is dan ook of winning van olie op land dit zou kunnen opvangen. Van de OPEC zal het in elk geval niet komen, want zij hebben al twee jaar op volle toeren gedraaid. Daarna hebben ze de productie ook maar met 1,2 miljoen vaten teruggedrongen (als ze zich er al aan houden).

Aan de andere kant zien we ook dat de schalieoliebronnen veel sneller uitgeput raken dan de traditionele en diepzeebronnen. Op sommige plaatsen in Amerika staan er meer bronnen dan ooit, maar daalt de productie toch nog met 25%. Er wordt zelfs gesproken van 9% daling per maand in productie bij de oudere bronnen. Dat de productie van schalie-olie dan ook x7 kan gaan (van 5% naar 35% van de behoefte) lijkt dan ook niet realistisch.

Als we daarbij dan ook nog de toename in de vraag van ongeveer 1 miljoen vaten per dag voor de eerstvolgende jaren in overweging nemen, dan is offshore drilling broodnodig.

We weten ook dat de traditionele oliebronnen ongeveer 4% in productie dalen na hun piek (waar vele bronnen al voorbij zijn). Er werd daarbovenop de afgelopen drie jaar amper geïnvesteerd in het zoeken van nieuwe bronnen, terwijl er wel oudere bronnen buiten werking werden geplaatst.

Dit leidt tot de conclusie dat indien ze de productie in offshore niet terug gaan opdrijven, dat we binnen dit en enkele jaren kunnen kampen met tekorten.

Vanwege de zware voorinvesteringen die nodig zijn voor offshore boringen, werd hier uiteraard als eerste in bespaard. De oliemajors wilden hun cashflow vrijwaren om het dividend te kunnen houden.

De vraag die zich dan ook opdringt is, tegen welke prijs zal de offshore drilling terug op hoger toerental gaan draaien? De olievelden zijn er, er zijn meer dan genoeg schepen en boorplatformen voor handen. Wanneer is de nood hoog genoeg? En aan welke prijs van olie zitten we dan?

 

Kansen in de offshore drilling sector? 

Nu we vastgesteld hebben dat olie nog niet van vandaag op morgen verdwijnt, en offshore drilling nog lange tijd een noodzaak blijft, moeten we ons de vraag stellen hoe het zit met specifieke aandelen. Is er een bedrijf waarmee we willen inzetten op het herstel in deze sector?

Ik heb een aandeel in de selectie dat een positieve vrije cashflow heeft (dit is na kapitaaluitgaven), dit zowel in 2016 en 2015. De jaren voordien was dit niet het geval door zware investeringen (in extra schepen). Maar de laatste betaling is hiervan achter de rug, en als ze willen groeien, kunnen ze beter een concurrent kopen dan een nieuw schip bestellen.

Ook in het eerste kwartaal van dit jaar werd een positieve cashflow behaald. Er werden wel meer schulden terugbetaald dan er vrije cashflow was, maar dat kon nog met de cash op de rekening.

Einde maart bleef er nog meer dan $500 miljoen cash op de rekening staan. De komende jaren moet ongeveer $190 miljoen per jaar aan schulden terugbetaald worden (gaande van $126 miljoen tot $250 miljoen).

Het orderboek staat op meer dan $3 miljard en dat samen met de positieve cashflow sterkt me in de overtuiging dat ze geen problemen zullen hebben om hun schuld te verlagen. Pittig detail is dat $1,9 miljard van dit orderboek komt van Shell.

Pas in 2024 komt er terug een grote schuld te vervallen, die ze indien de situatie nog 7 jaar zo moeilijk blijft, zullen moeten herfinancieren in plaats van terugbetalen.

Met andere woorden, we weten dat we ook niet moeten vrezen voor een faling, zelfs niet als de omstandigheden zo moeilijk blijven als vandaag. Het kan natuurlijk altijd nog slechter, maar wat we bovenaan hebben gezien, lijkt dit tegen te spreken. Het potentieel is eerder opwaarts.

 

De bodem bereikt? 

Of we de bodem ondertussen hebben bereikt, kan ik u niet vertellen en enkel de tijd zal dit uitwijzen.

De signalen zijn in elk geval al aan het beteren. Dit aandeel valt vandaag zeker onder het motto van Pabrai “Munt ik win veel, kruis ik verlies weinig”, daarom overweeg ik om zelf bij te kopen.

Voor beleggers die het aandeel nog niet hebben, heb ik in het laatste nummer van Smart Capital geadviseerd om zeker een pakketje te kopen, wel met de waarschuwing dat het eerst nog erger kan worden en je misschien op korte termijn een klein verlies krijgt voorgeschoteld.

Sam Hollanders

Sam Hollanders

Sinds juli 2014 is Sam Hollanders de auteur van SMART Capital, dit na de fusie met de nieuwsbrief BeursLoper waar hij sinds 2011 zijn klanten voorzag van aandelentips. Sam Hollanders is een echte waardebelegger en voelt zich ook met kleinere bedragen steeds mede eigenaar van de bedrijven waarin hij belegt. Vanuit deze filosofie selecteert hij enkel aandelen welke hij bereid is te houden, ook als de beurs voor enkele jaren zou sluiten. Zijn portefeuille bestaat uit aandelen van hoogst kwalitatieve bedrijven en spotgoedkope aandelen of een gezonde mix van beide. Naast het waardebeleggen heeft hij zich ook toegelegd op de quantitatieve analyse van aandelen, deze methode sprak hem aan omdat hiermee elke emotie in de beleggingsbeslissing kan worden uitgesloten. Uiteraard zijn ook hier zijn belangrijkste parameters gebaseerd op het value investing, namelijk kwaliteit en onderwaardering. Naast auteur van SMART Capital geeft Sam Hollanders ook nog BrokerTarieven.nl (.be), VergelijkBrokers.nl en Samhollanders.com uit en schrijft hij columns voor Beste Belegger, Beurs.com en BeleggersPlaats.