Fransen trekken weer de portemonnee

Fransen trekken weer de portemonnee

In 2017 werd er voor 209,1 miljard euro uitgegeven aan overnameovereenkomsten waar een bedrijf uit Frankrijk bij betrokken was. Bij de tien grootste transacties hiervan was de Franse onderneming bovendien de koper. Dit is te danken aan een algehele stijging van het economisch vertrouwen in de eurozone, maar ook aan de hervormingen van Emmanuel Macron. De president heeft de arbeidsmarkt geflexibiliseerd, bezuinigd op de overheidsuitgaven, en de belastingen voor de allerrijksten verlaagd.

Overnames

Experts verwachten dat Macron zijn ondernemersvriendelijke agenda ook in 2018 zal doorzetten. Ze denken daarom dat er in de komende paar jaar de Franse economie nog veel fusies en overnames zal kunnen verwelkomen, zeker omdat Europese ondernemingen toch al moeten opschalen en digitaliseren om beter met hun Amerikaanse rivalen te kunnen concurreren. In december waren deze ontwikkelingen goed zichtbaar in Frankrijk. Unibail-Rodamco, het grootste vastgoedbedrijf van Europa kocht haar Australische rivaal Westfield voor 24,7 miljard dollar, terwijl Thales 4,8 miljard dollar besteedde aan het Amsterdamse Gemalto. Zo ontstond een wereldwijde leider op het gebied van cyberveiligheid. De grootste Franse transactie van 2017 vond echter al plaats in januari, lang voordat Macron de presidentsverkiezingen won. De grootste lenzenmaker ter wereld, Essilor besloot te fuseren met het Italiaanse eyewear gigant Luxottica. Die overeenkomst was 50 miljard euro waard.

Brexit

Ook dankzij Brexit zullen volgens experts Franse bedrijven actiever worden. De verminderende invloed van het VK zal er volgens hen voor zorgen dat Frankrijk en Duitsland (nog) dichter bij elkaar komen, en meer met elkaar handelen. Francois Villeroy de Gallhau, de voorzitter van de Franse centrale bank, waarschuwt echter dat er niet te vroeg moet worden gejuicht. Hij maakt zich zorgen over de snel groeiende Franse bedrijfsschuld. Die bedroeg eind 2016 147% van het nationale bbp, wat een stijging van 20 procentpunt betekent sinds 2007. En Franse bedrijven lijken voorlopig niet van plan minder te lenen. Dat vindt de Gallhau niet heel ernstig, zolang ze die leningen maar gebruiken voor productieve doeleinden, zoals het terugkopen van aandelen, verdere investeringen en overnames. Daar lijkt voorlopig nog sprake van te zijn.

Privatisatie

Dit jaar zal de Franse zakenwereld nog genoeg investeringsmogelijkheden krijgen. Macron wil immers versneld privatiseren, omdat hij wil dat de staat een investeringsfonds ter waarde van 10 miljard euro opbouwt. De overheid heeft daarom al onder meer een belang van 4% in Engie verkocht voor 1,5 miljard dollar, terwijl het 1,2 miljard dollar kreeg voor een belang van 5% in Renault. De volgende stap, en de lastigste tot nu toe, is de privatisering van Aéroports de Paris, waarin de staat een belang van 50,6% bezit. Dit bedrijf beheert de twee belangrijkste vliegvelden van Frankrijk, wat betekent dat het niet alleen van landsbelang is, maar ook een bron van nationale trots. Het wordt dus lastig een goede oplossing te vinden voor ADP, maar het lijkt uitgesloten dat het in handen komt van een niet-Franse eigenaar. De belangrijkste kandidaat is daarom Vinci, een van de belangrijkste infrastructuur bedrijven van het land, dat nu al een belang van 8% bezit in ADP.

Bron – Bron 

Jos Stellendam

Jos Stellendam

Als iemand thuis is in de financiële markten, dan is het Jos wel. Omdat ons platform steeds meer draagvlak krijgt, bereikt het steeds meer serieus geïnteresseerden in beleggen. Met het aantal lezers, neemt ook de diversiteit toe. Niet iedere belegger is hetzelfde. Jos ziet het als een uitdaging om mensen breed te informeren en te inspireren. Precies wat wij ook beogen met BeleggersPlaats. Jos heeft een journalistieke achtergrond, met financial markets als specialisatie.