Het belang van ON-gezien waarderen

long term

De selectie van aandelen die wij u presenteren gebeurt niet op basis van een louter technische analyse, noch op basis van een analyse van de zogenaamd “fundamentele” soort. Wat heden ten dage namelijk als fundamenteel gezien wordt – de cijfertjes en de resultaatjes – is slechts een flauw afkooksel van wat u wérkelijk moet doen als u investeert: het ON-geziene waarderen.

Dat is het centrale inzicht dat ik opdeed toen ik het werk van Fréderic Bastiat (1801-1850) bestudeerde. In zijn essay “Ce qu’on voit y se qu’on ne voit pas”, vijf maanden voor zijn dood geschreven, gaat hij in op het fundamentele verschil tussen boekhouders en economen: een boekhouder kijkt enkel naar wat goed is voor één bedrijf, een econoom kijkt naar wat goed is voor alle bedrijven. Een econoom is als het ware een boekhouder van het geheel, niet van het deel. Hij houdt geen boek, maar stelt te boek wat algemeen winstgevend is.

Zelf ben ik absoluut geen boekhouder. Mijn medewerkers weten ondertussen dat ik zelfs archie-slecht ben in wiskunde. Hoe selecteer ik dan mijn aandelen? Héél simpel: op buikgevoel. In het begin maak je fouten, omdat je je nog teveel laat leiden door je denken, wat in markttermen altijd rationalisaties zijn. Maar na een tijd begin je te snappen dat Mr. Market inderdaad altijd gelijk heeft: een waardering mag irrationeel lijken, tot je doorhebt dat je zelf irrationeel bent.

Een voorbeeld. De crypto die gekend staat onder de naam Ripple, hebben we na puur logische analyse niet weerhouden, omdat de visie achter de munt en ook de technologie die onder de motorkap zit ronduit erbarmelijk is. Zo zijn de meeste munten eigendom van de ontwikkelaars en is het on-ding ook technisch niet eens anoniem. “Logisch” ga je met Ripple dus nergens komen. Vroeg of laat zal de markt dat doorhebben, en dan wordt Ripple simpelweg gedumpt.

Maar de grote vraag, zij het in louter beleggings-technische termen, is of de beslissing niet te investeren in Ripple, en dit op begrijpelijke logische gronden ook psycho-logisch een verstandige beslissing was? Het antwoord, tenminste op de korte termijn, kan enkel neen zijn. Al een paar maanden zeggen we dat het niets wordt met die munt, en in de tussentijd liepen we ettelijke procenten mis. Een gevoel van gemiste kansen kan zich dan van ons meester maken.

Ondertussen is het voor de Rippelaars echter terug naar af. En het is op zo’n momenten dat we terug Bastiat in gedachten moeten houden: boekhoudkundig – dat is dus: puur financieel – hadden we in retrospect inderdaad ongelijk, maar economisch gesproken – dat is dus: ook de ongeziene aspecten beschouwend – valt die financiële winst maar heel mager uit: één kost die bij mij altijd vrij zwaar heeft door gewogen, namelijk, is constant mijn beleggingen te moeten opvolgen.

Reken ik dat erbij, dan ben ik maar wat blij dat ik de beste specialisten in huis heb, die samen met mij fundamentele analyse doen, Bastiat style. Kapitaal, eens het opgebouwd is, zou je toch net moeten bevrijden van allerlei zorgen, niet? Welaan dan: liever één keer een goeie economische analyse (laten) maken, dan constant als een boekhouder mijn (virtuele) winst te moeten zitten tellen. En de kortetermijn winstjes? Die laten we voor de tafelspringers.

Meer analyses, leugens, twijfels, waar- en onwaarheden over het monetaire stelsel treft u aan in de nieuwsbrieven op de website van MACRO Trends.

Brecht Arnaert

Brecht Arnaert

Brecht Arnaert is als monetair expert verbonden aan de Universidad Rey Juan Carlos te Madrid, en is sinds november 2013 de hoofdredacteur van MACRO Trends. Onder zijn leiding is het blad verschoven van een blaadje over goud en goudmijnaandelen, naar een gedegen blad over de gevaren van het monetaire systeem, en hoe zich daarop voor te bereiden. De analyses van Brecht Arnaert zijn op zijn zachtst gezegd controversieel, maar zetten u als belegger aan tot denken over de enorme risico's die u loopt. Risico's die u kan vermijden indien u zijn raad opvolgt.