Het startschot voor waarde-aandelen is gegeven

Nieuwe-splijtzwam-in-Canadees-Amerikaanse-handelsrelatie

Het laatste kwartaal van het jaar is alweer aangebroken en als het beursjaar op 30 september zou zijn geëindigd, zou ook dit beleggingsjaar weer met dubbele winstcijfers zijn afgesloten. Nu zijn dergelijke cijfers sinds 2009 geen uitzondering, maar opmerkelijk zijn ze wel. Helemaal wanneer je weet dat de economie sinds 2009 in de VS gemiddeld met 2% per jaar is gegroeid. Het zou daarom veel vanzelfsprekender zijn geweest wanneer de beurs meer in lijn met de economische groei had gelegen. Maar nee, op een kleine 9 jaar tijd is de S&P500 met 270% gestegen, ofwel gemiddeld 15,6% per jaar. Vanuit economisch standpunt is dat natuurlijk helemaal niet logisch, tenzij je een hele belangrijke factor in ogenschouw neemt. En dat is de balans van de Amerikaanse Centrale bank, de Federal Reserve. De balans van de Fed is gedurende diezelfde periode namelijk vervijfvoudigd.

Beleggers die al wat langer meedraaien, weten dat vlak na de crisis de Fed startte met het opkopen van obligaties met miljarden per maand, hetgeen ook de ECB momenteel doet. Dit zorgde voor een hele lage rente en een enorm bedrag aan liquide middelen die zijn weg naar de financiële markt vond. Dit zo gehete Quantitative Easing programma (QE) had twee belangrijke dingen tot gevolg. 1: Vanwege die lage rente doken veel obligatiebeleggers de aandelenmarkt op en 2: Veel bedrijven maakten handig gebruik van de lage rente door hun schulden te herfinancieren waardoor ze ook nog eens veel van hun eigen aandelen terug konden inkopen. Hierdoor steeg ook de winst per aandeel nog eens waardoor het leek alsof de winst inderdaad toenam.

En hoewel de Fed al een aantal jaren met het QE-programma was gestopt, kwam de aandelenmarkt eigenlijk pas in de zomer van 2016 weer een beetje bij zinnen. Toen leek de markt zich te realiseren dat de daaropvolgende vier jaar, met Hillary in gedachten, een periode van economische lage groei en daardoor slechte rendementen zou worden. Het werd echter niet Hillary maar Trump en de markt nam alvast een voorschotje op zijn groei-agenda, compleet met belastinghervormingen, belastingverlagingen, goedkopere gezondheidszorg en infrastructuur investeringen. En waarom ook niet? Zowel het Congres als de Senaat bestond immers voor de merendeel uit Republikeinen. En hoewel het zeker nog niet is uitgesloten dat een deel van Trump zijn plannen doorgang  zullen vinden, kan het effect best wel eens minder sterk uitpakken dan gedacht. Eind deze maand wil de Fed met haar Quantitative Tightening (QT) wil beginnen, waardoor dus weer geld uit de markt zal worden gehaald. En hoewel de Fed zegt $4 biljoen uit de markt te willen halen, rekent Wall Street eigenlijk “maar” op $2 biljoen.

Desalniettemin zal een dergelijk bedrag weldegelijk voelbaar zijn. In theorie zou het moeten leiden tot een hogere rente, waardoor beleggers zich weer meer richting obligaties zullen wenden en daarmee dus concurreren met de aandelenmarkt. Een hogere rente zorgt ook voor hogere kapitaalkosten, wat weer zijn neerslag kan hebben op de winst van bedrijven. Hoe het QT-programma gaat uitpakken, valt nog te bezien. Ik vermoed echter dat het tijdperk waarin groei-aandelen het beter doen dan waarde-aandelen op zijn einde loopt. Dit vanwege het simpele feit dat speculatieve aandelen goed presteren wanneer er een gunstige monetaire wind waait en er daardoor minder risico is. Wanneer deze wind draait, wordt het nog belangrijker bedrijven te selecteren met goede fundamentals en langlopende trackrecords van goede prestaties. Het zijn namelijk bedrijven die presteren op basis van hun verdiensten. Gelukkig zitten we met de GroeiDividend methode daarom wel goed. Warren Buffett zei niet voor niets “When the tide goes out, we ‘ll see who is swimming naked”.

Alles willen weten over GroeiDividend? Klik hier.

Eveline

Eveline Vrisekoop

Eveline Vrisekoop is van begin af aan nauw betrokken geweest bij het opzetten van GroeiDividend (2011), DividendRadar (2012) en onlangs INDEXaandelen (2016). Zeker als vrouw kent ze het belang van financiële onafhankelijkheid als geen ander. Niet alleen nu maar ook voor later, aangezien er heden ten dage van alle kanten aan de oudedagsvoorziening geknabbeld wordt. Daarom is het beleggen nu zoals het sparen van vroeger. Beleggen volgens de GroeiDividend-methode of beleggen in Exchange Traded Funds (ETF’s) zijn volgens haar hiervoor uitstekende en effectieve hulpmiddelen. Met haar nieuwsbrief GroeiDividend focust zij zich op Alsmaar Meer Dividend Betalers, aandelen die hun dividend consequent verhogen. Coca-cola en McDonald’s zijn zulke voorbeelden. Het is als op voorhand weten dat je een loonsverhoging gaat krijgen en hoe lekker is dat! Veel beleggers liften mee op het succes van deze bedrijven, maar het is juist de kunst niet teveel te betalen en op tijd weer uit te stappen. Zo verdubbelt u gegarandeerd uw inkomen. Met de nieuwsbrief INDEXaandelen wordt ingespeeld op dé beleggingsvorm van deze eeuw: Het indexbeleggen. Door te beleggen in ETF’s, ookwel trackers genoemd, volg je heel eenvoudig en efficiënt een bepaalde index, wat vele malen goedkoper is en niet onbelangrijk, vele malen betere resultaten oplevert dan de menig vermogensbeheerder of bank. Na haar studie Bestuurskunde aan de RU Leiden, is Eveline werkzaam geweest bij diverse werkgevers, nationaal en internationaal. In 2002 is ze actief gaan beleggen. Door schade en schande is ze veel wijzer geworden. Mede daarom is ze overtuigd van de kracht van de GroeiDividend methode en het indexbeleggen.