Verwacht het onverwachte

Brecht Arnaert van Macro Trends in

_pic-web-1

Er zijn drie dingen die we zeker weten: Eén: Niets is zeker. Twee: Dat wat op constante wijze onzekerheid accepteert, creëert een constante zekerheid. Drie: Tussen onzekerheid en datgene wat onzekerheid accepteert, bestaat een radicaal verschil. Dat is wat mij betreft de Heilige Drievuldigheid van de filosofie. Die drie dingen zijn noodzakelijk in gelijk welke filosofie, al de rest is contingent.

Waarom begin ik daarover? Omdat we qua beleggen in zéér onzekere tijden leven voor wie niet doorheeft hoe het systeem werkt, maar ironisch genoeg ook in ongelofelijk zekere tijden voor wie het wel door heeft. Er is namelijk één zekerheid waarop u kan bankieren: dat na de crash de rentes op zijn minst double digits moeten gaan, en dit vanwege de evaporatie van tonnen en tonnen kapitaal. Al wie dan nog rechtstaat met cash in de hand, die wordt spekkoper.

De gemiddelde belegger, echter, die denkt dat het zijn tijd nog wel zal duren. Hup, nog even een trade op drie maanden, en dan zien we wel weer. Welnu, dit is dansen op de rand van de vulkaan. Muntjes oprapen voor de stoomroller. Uw hoofd in de muil van een leeuw steken. Groot kapitaal zit niet in met de zoveelste “unieke kans”. Oud geld wacht. En verwacht. Het onverwachte.

Zodoende: het is mogelijk dat de markten pas crashen in september, maar het is evengoed mogelijk dat ze morgen al crashen. DAT ze moeten crashen, echter, is een zekerheid. Draghi pompt niet voor niets 80 miljard per maand in de markten – het is het enige wat ze recht houdt. De dag dat daar de stekker wordt uitgetrokken, is de dag dat dit hele kaartenhuis in elkaar stort.

Verwacht dus het onverwachte. Een dergelijke crash mag natuurlijk nooit open en bloot toe te wijzen zijn aan het monetair systeem. Dan verliest het zijn legitimiteit. Het moet toe te wijzen zijn aan een exogene schok met exogeen gedefinieerd als: “niet-economisch”. Vandaar dat alle analyses die zich louter op het beleggen zelf richten compleet futiel zijn. De hamvraag is: in welke realiteit beleg je?

Donald Rumsfeld, psychopaat eerste klas, zei het ooit zo: “There are known knowns, known unknowns and unknown unknowns”. De known knowns, die leest u in de krant en zijn volstrekt triviaal. Het is de pulp aan feiten die dagelijks in ons brein worden geramd, tot u er een informatieve indigestie aan overhoudt.

De known unknowns, dat is al het betere analistenwerk. Speculaties daarover vindt u in boeken zoals Nassim Nicolas Taleb. “Fooled By Randomness” uit 2001 toont aan hoe radicaal onzekerheid wel niet is en “The Black Swan” uit 2007 past dit principe toe op financiële markten.

Maar het is in de categorie van de unknown unknowns – de pure filosofische speculatie dus – dat de werkelijke waardeshifts geanticipeerd kunnen worden. Niet op wetenschappelijke wijze. Zoveel is duidelijk. Maar op speculatieve wijze, rekening houdende met wat we allemaal NIET weten.

Dat is waar ik mij in de laatste jaren in gespecialiseerd heb, tot scepsis van velen. Ik heb echter vertrouwen in mijn analyse: moderniteit is de arrogantie te denken dat we alles kunnen weten. Aan dat soort beleggers zeg ik: bonne chance.

Beste groeten,

Brecht Arnaert
MACRO Trends

Meer informatie over Brecht en zijn gedachtegoed treft u hier aan.

 

Brecht Arnaert

Brecht Arnaert

Brecht Arnaert is als monetair expert verbonden aan de Universidad Rey Juan Carlos te Madrid, en is sinds november 2013 de hoofdredacteur van MACRO Trends. Onder zijn leiding is het blad verschoven van een blaadje over goud en goudmijnaandelen, naar een gedegen blad over de gevaren van het monetaire systeem, en hoe zich daarop voor te bereiden. De analyses van Brecht Arnaert zijn op zijn zachtst gezegd controversieel, maar zetten u als belegger aan tot denken over de enorme risico's die u loopt. Risico's die u kan vermijden indien u zijn raad opvolgt.